Veri neden tabloda yaşar?

Bir oyun mağazası düşün. Yüzlerce oyun, binlerce oyuncu, on binlerce satış. Bunları nereye yazacaksın? Bir not defterine mi? Excel dosyasına mı? Peki "İstanbul'daki oyuncuların 2025'te en çok aldığı 3 oyun" sorusunu o dosyada saniyeler içinde nasıl cevaplayacaksın?

İşte veritabanı tam olarak bunun için var: veriyi düzenli saklayan ve ona soru sorulabilen bir sistem. Sorularımızı sorduğumuz dile de SQL denir (Structured Query Language — "Yapılandırılmış Sorgu Dili").

SQL'i özel yapan şey şu: sen ne istediğini yazarsın, nasıl bulunacağını yazmazsın. Python'da "listeyi gez, koşula uyanları biriktir, sırala" dersin; SQL'de sadece "bana şunu getir" dersin. Nasıl bulacağını veritabanı motoru kendi düşünür.

SELECT ad, fiyat
FROM oyunlar;

Yukarıdaki üç kelimelik cümle şunu söylüyor: "oyunlar tablosundan ad ve fiyat sütunlarını getir." Döngü yok, if yok, dosya açmak yok. Sadece istek.

Bu parkurda gerçek bir SQLite veritabanı kullanacaksın — dünyanın en yaygın veritabanı motoru (telefonundaki uygulamaların çoğu içinde bu var). Ve en güzeli: oyunun içinde çalışıyor, internet gerekmez. Yazdığın her sorgu gerçekten koşar.

Bizim veritabanımızın adı Piksel Market — küçük bir dijital oyun mağazası. İçinde 5 tablo var: turler, oyunlar, oyuncular, satislar ve yorumlar. Sol taraftaki 🗄️ SQL sekmesinden istediğin an bu tabloları kurcalayabilirsin.

Bir tablonun içine bakmanın en hızlı yolu SELECT * FROM tablo; yazmaktır. Yıldız (*) "bütün sütunlar" demektir.

SELECT * FROM turler;

id | ad
───┼─────────
 1 | Aksiyon
 2 | Bulmaca
 3 | Yarış
 4 | Strateji
 5 | Macera