Etiket: HTML'in Yapı Taşı

HTML'in tamamı tek bir fikre dayanır: içeriği etiketlerle sarıp tarayıcıya "bu nedir" diye söylemek. Bir etiketin anatomisi üç parçadır:

<p>Merhaba dünya!</p>

├─ <p>       → AÇILIŞ etiketi ("paragraf başlıyor")
├─ Merhaba dünya!  → İÇERİK
└─ </p>      → KAPANIŞ etiketi ("paragraf bitti")

Kapanış etiketini açılıştan ayıran tek şey baştaki / işaretidir. Kural nettir: her açtığın etiketi kapatırsın. Açıp kapatmayı unutmak, HTML'de en sık yapılan hatadır — tarayıcı çoğu zaman sessizce idare eder ama sayfa öngörülemez davranmaya başlar.

Etiketler iç içe de girer; o zaman kural "son açılan ilk kapanır" olur — kutuların iç içe geçmesi gibi:

<p><b>Bunlar iç içe iki etiket</b></p>   ✓ son açılan (b) ilk kapandı

YANLIŞ: <p>metin</h1>   ✗ açılan p, kapanan h1 — uyuşmuyor!

Bir de istisna takımı var: bazı etiketlerin içeriği olmaz, dolayısıyla kapanışları da yoktur. Bunlara void (boş) etiket denir. Şimdiden tanıdıkların: satır kıran <br>, yatay çizgi çeken <hr> ve iskeletten hatırladığın <meta>. Bunları </br> diye kapatmaya çalışmak gereksizdir — saracak içerikleri yok ki.

Sıra tahminde: aşağıda iki paragraf var. Ekranda nasıl görünürler?

<p>Selam!</p>
<p>Ben Zeynep.</p>

İki ayrı satır: üstte "Selam!", altında "Ben Zeynep." — her paragraf kendi satırını alır